بسم الله

روزگار غریبیست روزگار ما ...

مثل یک تخته پاره بر موج رهایم،طوفای از غربت و تنهایی دریای دلم را گرفته است،به کجا روم کنم و به کدامین چاه سر فرو برم از عقده دل بگوییم . خدایا هنوز اینجا هستی صدایم را می شنوی ، تو خدای منی تو مال منی.ببین چگونه من پاره شدم و جدا شدم از انسانیت خویش، ببین چگونه دور شدم از حقیقت و هویت خودم . کجا بروم... تو بگو

باید رفت فکه ، قتلگاه آقا سید مرتضی، اونجا باید رفت و فریاد از ته دل کشید هیچ کس آنجا نیست من و آقا مرتضی و خدا هستیم . اینجا وعدگاه همه جاماندگان است . اینجا محل تولد دوباره است.اینجا به آسمان نزدیک ترم و همه ستارگان در دستان من است و همیشه مهتاب است. اینحا نور علی نوره همه چیز روشن است. آه آقا مرتضی از کجا برای تو بگویم ، سر خود را بر چاه وبلاگم کرده ام و برای تو از عقده های دلم می گویم که سالهاست برای کسی نگفته ام.دلم برای نم خاک فکه تنگ شده ، دلم برای پرچم یا زهرا فکه که چه غریبانه باد به این پرچم میزند تنگ شده است ، دلم گرمای فکه را میخواد که بسوزاند همه گناه و مصیتم را. دلم برای معبر فکه تنگ شده ، معبری که رو به در حرم  سیدالشهدا ست آره آقا سید مرتضی هم سیدالشهدا ماست . ای کاش من هم بودم... کاش من هم در جریان این رودخانه بودم که جز سرخی خون شهدا چیزی جاری نیست. این زخمی که بر دلم افتاده و آب بر آن ضرر دارد با خاک تو  آن تیمم می کنم و تطهیر میدهم این دل را که با گناه جنست شده است.کاش در این زمانه نبودم و به کاروان شهدا میرسدم . زندگی زیباست اما شهادت از آن زیبا تر است...عالم محضر شهداست کو محرمی که این حضور را درک کند...

همیشه گله دارم از زمانه که چرا مرا به تاخیر انداخت و نگذاشت من هم جزو یاران خمینی  در جنگ باشم ولی تنها یک جواب دارم برای این دل پرپرم و جواب این است که اگر من نتوانستم در آن روزگار باشم و جلوی تیر جنگی دشمن باستم ولی حالا آمدم با دلی قرص و محکم ، اگر از یاران خمینی بیشتر نباشم کمتر هم نیستم ، الان یار امام خامنه ای هستم سرباز این فرمانده عشق ، حالا افسر این جنگ نرم شده ایم و الگوی ما همان سیدالشهدا ست که قتلگاهش در فکه است و با قلمش تیر های زد به دشمن ، با نوشتن و روشنگری هایش سنگر های دشمن را خراب کرد.ما در جنگ هستیم و هنوز جنگ ادامه دارد و ما یک فرمانده را میشناسیم آن هم امام خامنه ای ست. این جنگ ، جنگ ارزش ها و فرهنگ هاست و باید از خاکریز ارزش ها دفاع کرد و آبرو گذاشت تا بهترین سرباز باشی برای فرمانده خویش... دیگر خون نیاز نیست بلکه قلم و انگشتان است که می تواند خون جاری کند از چشم دشمن...

ما آماده ایم فرمانده...