راز نهفته

من آهی ندارم پس چه بساتی است ، که به پا کرده ای ...

چه روضه های میخوانی که تمام شدنی نیست . چه حرف های داری که ایستادی تا بزنی ...

اینقدر خوب نیستم که تو را با من اشتباه بگیرن...

دل توست که ساده تر از هر کسی است . راه رفتنم ، نگاهم ، حرف زدنم ، خندیدنم مثل تو شده ، همه تو را صدا میزنند وقتی مرا می بینند ...اینقدر دوستت دارم که شبیه تو شدم . انشاالله اینجور بمانم ... الحمدالله

 رونوشت به تو که می دانی منظورم با توست؟!؟!؟

و حالا توی جماعتی زندگی میکنیم که ...!؟!؟

اینجا سرزمین دلهای مرده است ... افسانه نیست حقیقت است . خود را آماده کن تا تو را دل مرده نکنن و با بی اعتمادی و شکست تو را زمین نزنند... 

من خودم هستن ولی مرا اشتباه میگیرن . من اسم خودم را دارم همه به اسم دیگر مرا صدا میکنن. اینجا همه یک نقاب دارن اگر تو هم نقابدار نباشی تو را نقاب و بر چسب میزنند !؟!؟

صفای دل اینجا معنی ندارد . اینجا سادگی از بین رفته ...

و حالا من تنها مانده ام ... من خودم هستم